Nasze stanowisko – cel zasadniczy (1919)

 Założeniem naszym, jak zawsze tak również i teraz jest zdobycie w Polsce ustroju socjalistycznego. Teraz, gdy niepodległość kraju stała się faktem – cel ten nabiera charakteru bezpośredniości. Mamy bowiem już grunt, podstawę, na której wznosić możemy gmach socjalizmu. Ale odrazu na wstępie trzeba wyraźnie określić stanowisko w sprawie sposobów budowania socjalizmu i warunków narodowo-politycznych jego  urzeczywistnienia. Bowiem istnieją dwa przeciwstawne sobie stanowiska w tej sprawie. Jedno mówi o tem, że dokonanie rewolucji socjalistycznej już dziś jest możliwe i powinno się ono odbywać jednocześnie z połączeniem się różnych dziś odrębnych terytorjów narodowo-politycznych. – Drugie stanowisko uznaje, iż mamy przed sobą okres walki o socjalizm, cały okres historji, którego rozciągłość niemożliwe jest dziś określić na kilka, czy kilkadziesiąt lat. Łącznie z tym, stanowisko to, jako realna i naturalna podstawa dla urzeczywistnienia socjalizmu wysuwa naród: terytorjum i ludzi z sobą powiązanych wspólnością języka i przeżyć historycznych. Tak pojmowane zadanie proletarjatu zostało sformułowanie w znanym okólniku Centralnego komitetu robotniczego P. P. S. do wszystkich organizacyj (z dnia 15 marca 1919 r.).

 Streszcza się ono w haśle programowym Niepodległej Zjednoczonej Polskiej Republiki Socjalistycznej. Okólnik określa to hasło jako cel zasadniczy polskiego proletarjatu. Dwa pierwsze pojęcia tego hasła wydadzą się może niejednemu zupełnie zbyteczne: Niepodległa i Zjednoczona. Lecz tu właśnie tkwi klucz sporu ideowego pomiędzy socjalistycznym i komunistycznym obozem. Bucharin w swym programie komunistów mówi, że słupy graniczne między narodami giną. Z tego wniosek wyciągają komuniści, że przeto mowa o samookreśleniu narodów jest czemś przestarzałym, że w rewolucji socjalnej nastąpi ich powszechne zlanie się z sobą. Tak nie jest. Giną słupy graniczne, lecz nie między narodami, a między zaborczymi państwami,  nieszanującymi  granic  narodowych  – narody  w  tym  procesie  rozpadu  państw  wzmocnią  się  i  rozwiną  – bo one są ciałami żywemi, naturalnemi, mogącemi się stać podstawą przyszłego rozwoju. Więzy narodowe, a wśród nich ten łącznik, który wytwarza używanie wspólnego języka, przedewszystkiem są tak silne, że nie mogą uledz poszarpaniu.

 Dlatego też Polska Partja Socjalistyczna mówi o Polskiej Republice Socjalistycznej. Boć gdy mówi się o Socjaliźmie nie dla frazesu, ale dla wytknięcia drogi działania – trzeba wytworzyć ciało, mogące cały szereg zmian w życiu politycznem i ekonomicznem przeprowadzić. Ciałem tym jest państwo, a więc i terytorjum określone i określona ludność. I staje przed nami pytanie czy terytorjum to ma ogarniać całe części świata, czy całe dawniej istniejące państwa, czy też nowe jakieś formacje. Odpowiedź Socjalisty, rozumiejącego swój cel, musi być tylko jedną: na wielkim terytorjum o różnolitej budowie życia społecznego, czy też na wielkim terytorjum, któregoś z imperjalistycznych mocarstw, będących sztucznym, przemocą dokonanym zlepkiem różnych narodów – socjalizmu nie da się urzeczywistnić – terytorjum, mające się stać podstawą budownictwa  socjalistycznego, musi mieć więź naturalną­ a tą naturalną więzią jest naród. W warunkach polskich – Polska.

 A hasło niepodległości nadal zachowuje swą aktualność w zmienionej tylko formie. Dawniej było hasłem bojowym, dziś stało się hasłem obronnym. O tym trzeba ciągle pamiętać, bo koncepcje komunistów i burżuazji zmierzają we wręcz odmiennym kierunku: połączenia się z Rosją – koncepcje reakcji z prawa zmierzają do zniszczenia niepodległości przez przyłączenie do Polski przemocą obcych narodów na wschodzie, a gdyby się dało to i gdzie indziej. W tej też sprawie stanowisko socjalistycznego proletarjatu musi być silnie zaznaczone: Niepodległa Zjednoczona Polska – bez zaborów, bez gwałtów nad ościennemi ludami; przeciwnie w braterskich pozostająca z niemi stosunkach. Bo niepodległość nie znaczy odseparowanie się od całego świata – niepodległość znaczy samodzielne życie wewnętrzne  i wolne stosunki z innemi narodami.

 Tak brzmi zasadnicze hasło Polskiej  Partji  Socjalistycznej.

 

„Robotnik” nr 141 z 29 III 1919 r.

 

Ten wpis opublikowano w kategoriach: Niepodległościowy socjalizm, ŹRÓDŁA z tagami: . Dodaj do zakładek ten link.

Komentowanie wyłączono.