Tezy do programu RPPS (1979)

1. RPPS dąży do stworzenia warunków przywrócenia do życia politycznego w kraju Polskiej Partii Socjalistycznej jako partii zrzeszającej ludzi pracy, którym bliskie są ideały socjalistyczne, ludzi wierzących i niewierzących. Naszym zadaniem jest odtworzenie na polskim gruncie myśli socjalistycznej zniszczonej i zakłamanej przez reżim komunistyczny. Czerpać będziemy z bogatej tradycji polskiego ruchu socjalistycznego, z doświadczeń wszystkich, a szczególnie polskich teoretyków socjalizmu. Partia, do której dążymy nie będzie partią typu marksistowskiego.

2. Za naczelny cel swego działania uważamy odzyskanie pełnej niepodległości państwowej suwerenności narodowej. Tylko w warunkach niepodległego bytu możliwy jest prawidłowy i pomyślny rozwój społeczeństwa i Państwa Polskiego.

RPPS podejmie współdziałania z każdym ugrupowaniem politycznym, z każdym ośrodkiem opozycji demokratycznej w kraju w zakresie działania na rzecz odzyskania niepodległości państwa i narodu. Takie zorganizowane współdziałanie jest nie tylko potrzebne, ale i konieczne, aby przyspieszyć realizację tego celu nadrzędnego dla wszystkich Polaków a nie tylko socjalistów.

3. W Polsce niepodległej ustanowione winny być rządy demokratyczne, oparte o pluralizm polityczny i pełne równouprawnienie powołanych przez społeczeństwo partii, ugrupowań politycznych i innych przedstawicielstw społeczeństwa. Przeciwstawiając się dyktaturze PZPR – pluralizm polityczny i formy nowego demokratycznego ładu państwowego i społecznego należy tworzyć już teraz w działaniu niezależnej opozycji i jej wzajemnym współdziałaniu w walce o niepodległą Polskę jutra.

4. Podstawą istnienia ustroju socjalistycznego jest uspołecznienie środków wytwarzania. Upaństwowienie środków produkcji nie jest równoznaczne z ich uspołecznieniem. W ustroju totalitarnym w jakim żyjemy, upaństwowienie nie ma nic wspólnego z uspołecznieniem środków produkcji. W systemie tym państwo przejmuję rolę kapitalisty. Upaństwowieniu ulegają nie tylko środki wytwarzania, ale siła robocza (tj. klasa pracujących – ludzie – obywatele) i wszystkie inne dziedziny życia państwowego, społecznego i kulturalnego.

Taki system rządzenia nie ma nic wspólnego z socjalizmem. Właściwym celem socjalizmu jest bezpośrednie oddanie narzędzi pracy pod kontrolę społeczeństwa i pod jego kierownictwo.

W Polsce niepodległej zarządzanie gospodarką winno znajdować się w rękach narodu poprzez wybrane w wolnych i demokratycznych, pięcioprzymiotnikowych wyborach najwyższe przedstawicielstwo to jest Sejm Rzeczypospolitej i powołany przezeń Rząd Rzeczypospolitej oraz powołane w drodze takich samych wyborów władze samorządowe wszystkich szczebli – począwszy od samorządów gminnych wzwyż.

Gospodarka winna być planowa.

W zakładach pracy wybierane przez załogi przedstawicielstwa robotników i pracowników winny mieć realny wpływ na gospodarowanie tymi zakładami, a nie tylko na zwiększanie ich produkcji jak dzieje się to dzisiaj. Widzimy potrzebę istnienia sektora prywatnego w dziedzinie rzemiosła, handlu, usług i drobnej wytwórczości. Należy przywrócić właściwy charakter ruchowi spółdzielczemu, popierać i rozwijać wszelkie jego formy.

Dążyć będziemy do zlikwidowania wyzysku obywateli przez monopolistyczny system państwowy, służący tylko wąskiej grupie społecznej: „czerwonej arystokracji i czerwonej burżuazji” – nowej wyobcowanej ze społeczeństwa warstwie rekrutującej się z elity będącej u władzy PZPR, jej zauszników i protegowanych – władzy, którą warstwą ta uzurpuje sobie dziedzicznie.

Walczyć będziemy o reformę systemu płacowego, przeciwko takiej formie wyzysku i nadmiernej eksploatacji jak praca w godzinach nadliczbowych. Prawo do 8-mio godzinnego dnia pracy było jednym z pierwszych postulatów, o który walczyła klasa robotnicza pod przewodnictwem ruchu socjalistycznego. Dzisiaj w PRL prawo to jest powszechnie łamane.

Walczyć będziemy o 40-godzinny tydzień pracy.

5. Jednym z fundamentalnych problemów do rozwiązania jest sprawa wyżywienia narodu – sprawa rolnictwa i związanych z nim gałęzi przemysłu. Komuniści, dochodząc w Polsce do władzy zmuszeni byli z konieczności historycznej przeprowadzić reformą rolną i dać ziemię chłopom na własność. Reformę tę przeprowadzono w sposób oszukańczy, mając już na widoku doktrynalnie założony plan kolektywizacji wsi. Dlatego też nie stworzono silnych gospodarstw rolnych, do czego zmierzał Ruch Ludowy, ale namnożono karłowatych gospodarstw, które w perspektywie niedługiego czasu można było ekonomicznie zrujnować i zmusić do skolektywizowania.

Walka chłopa polskiego z realizowaną przez państwo komunistyczne w różnych okresach inaczej ale konsekwentnie polityką kolektywizacji trwa do dziś. Skutkiem tego, a także wskutek innych błędów gospodarczych w PRL rolnictwo w Polsce znajduje się w stanie dezorganizacji i głębokiego kryzysu. Stan ten odbija się fatalnie na wyżywieniu narodu – dzisiaj przybiera już rozmiary katastrofalne i nie widać perspektyw na rychłą poprawę.

Reprezentujemy pogląd, że uzdrowienie gospodarki rolnej wymaga przeprowadzenia nowej, gruntownie przemyślanej reformy struktury rolnictwa. Efektem reformy winno być stworzenie silnych indywidualnych gospodarstw rolnych, zdolnych do wyżywienia nie tylko rodziny rolnika, ale do produkowania znacznych nadwyżek do wspólnej masy towarów żywnościowych przeznaczonych na rynek na wyżywienie narodu oraz inne potrzeby.

Nierentowne gospodarstwa rolne państwowe i spółdzielcze winny zostać zlikwidowane i rozdysponowane pomiędzy rolników.

O ostatecznym kształcie rolnictwa w przyszłej Polsce zadecydować winien Ruch Ludowy – sami chłopi, których przedstawicielstwo już kształtuje się jako Niezależny Ruch Chłopski.

Przepracowaniu winna uledz Ustawa o uposażeniu emerytalnym rolników tak, aby zrównała chłopów – żywicieli narodu z innymi kategoriami pracowników.

6. Związki zawodowe muszą być uniezależnione od Państwa i stać się rzeczywistym przedstawicielstwem i obrońcą ludzi pracy. Zalążki niezależnych Związków Zawodowych istnieją już i działają, podlegając szczególnie dokuczliwym naciskom represyjnym ze strony władzy PRL.

7. W przyszłej Polsce prawa człowieka i obywatela winny być w pełni respektowano a całość ustawodawstwa doprowadzona do stanu zgodności z Kartą Praw Człowieka. Stan taki zagwarantuje wszystkim obywatelom równość praw i obowiązków bez względu na pochodzenie, przekonania, wyznanie czy przynależność partyjną.

Zabezpieczone winny być wolność słowa, publikacji, zrzeszania się i zgromadzeń. Cenzura uledz winna likwidacji. Zapewnioną być powinna wpełni tolerancja religii i przekonań. Kościół winien być rozdzielony od Państwa. Wpełni doceniamy ogromną rolę Kościoła Katolickiego w Polsce jako przewodnika moralnego Narodu, a także czynnika kulturotwórczego i dlatego jesteśmy za całkowitym uregulowaniem stosunków pomiędzy Kościołem a Państwem w przyszłej Polsce.

Walka o przestrzeganie praw człowieka i obywatela oraz o rewindykację tych praw prowadzona jest już dzisiaj. Walkę tę podjął pierwszy KSS „KOR” – prowadzi ją również Ruch Obrony Praw Człowieka i Obywatela w Polsce.

8. Milicja Obywatelska musi zejść do roli wyznaczonej jej przez społeczeństwo. Należy odebrać Milicji Obywatelskiej prawo przetrzymywania obywateli do 48 godzin w areszcie bez nakazu prokuratorskiego, gdyż przepis ten jest masowo nadużywany i praktycznie każdy obywatel może być bez uzasadnionej przyczyny zatrzymany przez MO na 48 godzin. Zatrzymania te są masowo stosowane wobec uczestników niezależnej opozycji demokratycznej, co jest jawnym łamaniem praworządności.

Dążyć będziemy do wprowadzenia przepisu prawnego zakazującego używania Wojska Polskiego do tłumienia demonstracji, strajków i innych form niezadowolenia społecznego i walki o swoje prawa. Wojsko Polskie zawsze cieszyło się sympatią obywateli i ich szacunkiem a służba wojskowa traktowana była jako zaszczytny obowiązek stania na straży wolności i niepodległości. Używanie Wojska Polskiego do akcji przeciwko społeczeństwu okrywa je niesławą i sprzeczne jest z tradycją narodową.

8. Należy zlikwidować wszelkie ograniczenia wprowadzone przez władze PRL, których istnienie działa hamująco na rozwój kultury, wpływa na jej degenerowanie się. Twórcy kultury i ich dzieła muszą być traktowane jednakowo bez względu na reprezentowane przez nich poglądy i wartości ideologiczne. Nie może być dzieł ze względów politycznych zakazanych. Należy przywrócić obiektywizm badań naukowych. W dziedzinie historii należy przywrócić wartość prawdzie historycznej. Komuniści w Polsce boją się prawdy, gdyż prawda kompromituje ich jako Polaków, demaskuje ich prawdziwe oblicze moralne i ich agenturalną rolę na usługach obcego mocarstwa.

Kryterium kariery naukowej czy artystycznej nie może być tzw. „zaangażowanie społeczno-polityczne”, ale zdolności twórcze i naukowe, wiedza oraz dorobek.

Środki masowego przekazu: drukarnie, prasa, radio i telewizja powinny zostać wpełni udostępnione społeczeństwu – jego społecznym i politycznym przedstawicielstwom, a także Kościołowi Katolickiemu zrzeszającemu znakomitą większość Polaków. Należy wprowadzić w życie swobodny przebieg informacji międzynarodowej tj. prasy, książek, wydawnictw. Książki i wydawnictwa znajdujące się dzisiaj „na indeksie” należy udostępnić społeczeństwu.

9. Przyszła Niepodległa powinna być państwem neutralnym. Jesteśmy za pełnym przestrzeganiem prawa wszystkich nawet najmniejszych narodów do samostanowienie o sobie. Przyjmując to za zasadę Niepodległa Polska będzie dążyć do przyjaznej współpracy ze wszystkimi państwami.

Uznajemy zasadę nieingerencji w wewnętrzne sprawy innych państw i narodów. Do ustabilizowania się sytuacji w Europie i na świecie prócz rokowań i układów rozbrojeniowych w ogromnej mierze przyczyniłoby się podpisanie traktatu pokojowego z Niemcami co dotychczas nie nastąpiło pomimo upływu 34 lat od zakończenia wojny.

Domagać się będziemy unormowanie stosunków Polski ze Związkiem Radzieckim. Stosunki te muszą opierać się na pełnym równouprawnieniu obu stron. Rewizji uledz muszą wszystkie umowy gospodarcze zawarte przez PRL z ZSRR oraz w ramach RWPG, tak aby były korzystne na równi dla wszystkich umawiających się stron. Jest to jednym z fundamentalnych warunków uzdrowienia polskiej gospodarki.

Ujawnione być muszą, choćby tylko dla prawdy historycznej, a także dla oddania hołdu ich ofiarom zbrodnie dokonane w tzw. „stalinowskim okresie błędów i wyznaczeń” łącznie ze sprawą katyńską.

10. Wymienione wyżej tezy do programu stanowią ogólny zarys naszych dążeń politycznych, społecznych i gospodarczych – na dziś i na jutro – jako materiał do dyskusji w społeczeństwie. Dopiero taka dyskusja oraz uformowanie się środowiska ludzi podobnie myślących wokół naszej inicjatywy stworzą podstawę dla wypracowania programu Ruchu Porozumiewawczego Polskich Socjalistów a być może już Polskiej Partii Socjalistycznej.

Program taki zostanie uchwalony na pierwszym kongresie naszego Ruchu.

 

Komitet Założycielski RPPS

Kraków, dnia 25 lipca 1979 r.

/maszynopis/

Ten wpis opublikowano w kategoriach: Niepodległościowy socjalizm, ŹRÓDŁA z tagami: . Dodaj do zakładek ten link.

Komentowanie wyłączono.