Przemówienie delegata SDKPiL w Piotrogrodzkiej Radzie (1917)

Przemówienie delegata SDKPiL i Stowarzyszenia „Promień”, Bernarda Mandelbauma, na posiedzeniu Piotrogrodzkiej Rady Delegatów Robotniczych i Żołnierskich

1917 marzec 14/27, Piotrogród.

 

Towarzysze, rosyjscy robotnicy i żołnierze rosyjscy!

W imieniu proletariatu polskiego witam waszą odezwę jako świetny znak naszej solidarności proletariackiej. Towarzysze! Kiedyśmy walczyli w Polsce z rządem carskim i polską  burżuazją, wyście byli jedynymi naszymi sprzymierzeńcami. Szliśmy z wami razem aż do pierwszego naszego wspólnego zwycięstwa roku 1905, kiedy po raz pierwszy zachwiał się tron Romanowów. A kiedy rząd, opamiętawszy się, zaciążył na nas w grudniu 1905 roku wszystkimi okropnościami stanu wojennego, proletariat Petrogradu jak jeden mąż powstał w obronie Polski, używszy swej broni potężnej — strajku powszechnego.

Kiedy zaś nadeszły, Towarzysze Robotnicy i Żołnierze, mroczne lata reakcji, dzieliliśmy z wami — proletariusze z proletariuszami, towarzysze z towarzyszami — wszystkie męczarnie i tortury carskich siepaczy, turmy, katorgę, szubienice.

Oto jak jasne dni zwycięstwa i bolesne zmierzchy pogromu złączyły nas w jedną wielką bratnią rodzinę proletariacką.

A kiedy zwaliła się na narody wielka wojna europejska, wywołana przez zaborcze apetyty międzynarodowych kapitalistów i bankierów — Hohenzollernowie, Habsburgowie, Romanowowie usiłowali przyciągnąć nas, Polaków, na swoją stronę, mamiąc nas obietnicami niepodległości Polski.

Ale myśmy, towarzysze, nie pozwolili się otumanić. Staraliśmy się wszystkimi siłami demaskować obłudną politykę rządów. Mówiliśmy do towarzyszy naszych: tak, musimy uzyskać wolność polityczną, musimy zdobyć polityczną niepodległość. Tak, my pragniemy Niepodległości Polski, nie otrzymamy jej jednak od rządów. Polska może zostać niepodległą jedynie w rezultacie wystąpienia rewolucyjnego międzynarodowej demokracji.

Utopie, marzenia — mówili nam nasi przeciwnicy.

I oto, dzisiaj, towarzysze, dzięki Waszej odezwie marzenia te stają się rzeczywistością.

Dzisiaj, Towarzysze, możemy stanowczo oświadczyć: dzięki odezwie Waszej niepodległość Polski staje się zawołaniem bojowym rosyjskiego, a za nim i międzynarodowego proletariatu.

Odezwa wasza, Towarzysze, umacnia naszą wiarę w urzeczywistnienie dążeń politycznych demokracji polskiej.

Ale, Towarzysze, granica państwowa nie utworzy granicy między polskim i rosyjskim proletariatem.

Niepodległość Polski nie jest naszym celem ostatecznym tak samo, jak Rosyjska Rzeczpospolita Ludowa nie jest Waszym ostatecznym dążeniem. Mamy przed sobą jeszcze długą ciernistą drogę walki o tryumf ostateczny socjalizmu.

I po tej drodze, Towarzysze, będziemy dalej szli, razem walcząc o nasze wspólne zwycięstwo.

Niech żyje międzynarodowa solidarność proletariatu!

Niech żyje socjalizm!

Promień 31 III / 13 IV 1917 nr 1

 

Archiwum Ruchu Robotniczego, t. V, Warszawa 1977, s. 280-281

Ten wpis opublikowano w kategoriach: Narodowy komunizm i nacjonalbolszewizm, ŹRÓDŁA z tagami: . Dodaj do zakładek ten link.

Komentowanie wyłączono.