Odezwa Egzekutywy Moskiewskiej Grupy SDKPiL (1917)

 

 

Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza Rosji

Socjaldemokracja Królestwa Polskiego i Litwy

 

Do szeregu!

Towarzysze! Robotnicy!

Po raz drugi przeżywamy Rewolucję. Tym razem będzie to Rewolucja Zwycięska. Tym razem przemoc nie złamie już, nie rozbije szeregów rewolucyjnego proletariatu, nie ugnie nam znowu karków pod jarzmo. Nauczeni doświadczeniem lat walki i klęski, potrafimy doprowadzić Rewolucję do zwycięskiego końca.

Olbrzymią większość pośród nas przypędził tu mus twardy, gorzka niewola. Ale otrzymaliśmy już sowitą zapłatę: dano nam możność przyłożyć ręki do najradośniejszego dzieła na świecie: do obalenia żandarma Europy, tylekroć krwią tylu ludów, tylekroć krwią robotniczą przede wszystkim, ubroczonego caratu.

Przyłóżmy ręki dobrze!

Robotnicy!

Sprawa wyzwolenia proletariatu jest jedna na całym świecie. My, robotnicy polscy, widzimy to lepiej niż inni, i dziś lepiej niż kiedykolwiek indziej. Bo obalenie caratu daje nam nie tylko tę wolność polityczną, którą dziś mamy nareszcie, wolność słowa, druku, wolność zebrań i związków, wolność pracy i walki o nasze interesy robotnicze, ale przynosi nam również wolność narodową, zwiastuje nam zjednoczenie rozdartego przed laty przemocą trzech carów narodu.

Gnębiła nas niewola narodowa na równi z ogólną niewolą polityczną. Gnębiła nas podwójnie: jako Polaków i jako robotników.

Jako robotników, stojąc na straży interesów zarówno polskich, jak i rosyjskich kapitalistów, dławiąc w zarodku wszelkie próby walki o lepszy byt ekonomiczny, o prawo i wolność, jako Polaków, uniemożliwiając nam swobodny rozwój kulturalny.

Ale to nic jeszcze. Niewola narodowa przez to najgorzej gnębi robotnika, że mu utrudnia jego walkę klasową, budząc wśród mas nieuświadomionych nacjonalizm, popychając wielu, bardzo wielu w szeregi  partii  wrogich interesom klasy robotniczej, stwarzając w łonie samych nawet robotników kierunki nacjonalistyczne.

Nam, robotnikom, niepodległość i zjednoczenie narodu potrzebne jest podwójnie: i jako wolność, i jako ułatwienie walki z nacjonalizmem.

Zwycięstwo robotników rosyjskich jest podwójnie naszym zwycięstwem.

Ich walka jest naszą walką.

Wytężmy wszystkie siły, aby ją co prędzej doprowadzić do zwycięskiego końca! Proletariat polski nigdy nie szedł w ostatnich szeregach Rewolucji i dziś niech idzie w pierwszych!

Czeka naszych towarzyszy rosyjskich i nas wraz z nimi długa i ciężka walka.

Wiele jeszcze pracy potrzeba, by do szczętu zburzyć twierdze caratu, by uprzątnąć gruzy i zbudować w Rosji demokratyczną republikę.

Burżuazyjny rząd tymczasowy pięknie mówi o wolności, ale robić wolność musimy my sami. Aby istotnie służyć sprawie utrwalenia i rozwoju zdobytej przez rewolucyjny proletariat w bluzie roboczej i w mundurze żołnierskim wolności, trzeba go zmusić do tego. Gdyby osłabła na chwilę czujność klasy robotniczej, gdybyśmy pozwolili, aby ten rząd tymczasowy, który zastąpił rząd carski, rządził po swojemu, wnet by nam stara powróciła niewola, z przyzwoitszym tylko może szyldem.

Rząd tymczasowy gotów przyrzec nie wiem ile, ale sam nie da nic – sam nie posunie się ani o krok, ciągle go zmuszać trzeba.

Długiej i trudnej walki trzeba, aby naprawdę została zwołana zapowiedziana

konstytuanta, wybrana przez powszechne, równe, tajne i bezpośrednie głosowanie,

aby wprowadzona została w Rosji

republika demokratyczna

ośmiogodzinny dzień roboczy i inne żądania robotnicze, które przed wszystkimi innymi osiągnięte być muszą, by zwycięstwo nad caratem okazało się rzeczywistym zwycięstwem dla klasy robotniczej.

A prócz walki o wolność polityczną toczyć trzeba walkę o pokój na podstawie wolności powszechnej i braterstwa narodów.

Rewolucja rosyjska, której zwycięstwo pokój taki sprowadzić przynosząc wolność i braterstwo ludów całej Europie, i nam, robotnikom polskim, zapewnia rzeczywiste i zupełne wyzwolenie narodowe,

niepodległą i zjednoczoną rzeczpospolitą polską,

buduje na gruzach imperializmu rosyjskiego, niemieckiego, austriackiego

niepodległą Polskę w związku wolnych ludów Europy.

Rewolucja rosyjska musi wyzwolić politycznie nie tylko proletariat w Rosji, ale i w Niemczech, w Austrii, w całej Europie. Rewolucja rosyjska musi

zbudzić do życia międzynarodówkę robotniczą.

W ślad za carskim tronem muszą

runąć wszystkie trony,

muszą zostać obalone przez rewolucyjny proletariat wszystkie te

rządy zbrodnicze, które wywołały powszechną rzeź narodów.

Poprzez lasy bagnetów wyciągamy stąd dłoń bratnią do naszych braci robotników, z tamtej strony na rzeź pędzonych, wołając:

zróbcie to samo, co my tu robimy!

Rewolucja rosyjska zwiastuje tonącej we krwi Europie.

Pokój Zwycięskiej Rewolucji.

Stańmy godnie w szeregach międzynarodowego proletariatu do tej walki świętej! Nie pozostańmy ani o krok w tyle poza naszymi towarzyszami rosyjskimi! Bierzmy jak najczynniejszy udział w ich walce, w ich pracy organizacyjnej.

Zgromadźmy się wszyscy znowu

pod sztandary Socjaldemokracji.

Niech żyje odnowiona międzynarodówka robotnicza!

Niech żyje pokój i braterstwo narodów!

Niech żyje wolna od tronów Europa! Niech żyje Rewolucja!

Niech żyje Socjalizm!

 

Egzekutywa moskiewskiej grupy SDKPiL

Moskwa, marzec 1917

 

Archiwum Ruchu Robotniczego, t. V, Warszawa 1977, s. 277-279

Ten wpis opublikowano w kategoriach: Narodowy komunizm i nacjonalbolszewizm, ŹRÓDŁA z tagami: . Dodaj do zakładek ten link.

Komentowanie wyłączono.