Deklaracja praw narodów Rosji (1917)

 

Październikowa rewolucja robotników i włościan rozpoczęła się pod ogólnym hasłem wyzwolenia.

Wyzwalają się włościanie spod władzy obywateli ziemskich, gdyż nie ma już własności obszarniczej została ona zniesioną. Wyzwalają się żołnierze i marynarze spod władzy samowładnych generałów,  gdyż generałowie będą obieralni i usuwalni. Wyzwalają się robotnicy od kaprysów i samowoli kapitalistów, gdyż odtąd wprowadzona będzie kontrola robotnicza fabryk. Wszystko, co żywe i żywotne, wyzwala się ze znienawidzonych kajdan.

Pozostają tylko narody Rosji, które znosiły i znoszą ucisk i samowolę; do ich wyzwolenia trzeba przystąpić natychmiast, uczynić to stanowczo i bezpowrotnie.

W epoce caratu narody Rosji były systematycznie szczute przeciwko sobie. Wyniki tej polityki są znane: rzezie i pogromy z jednej strony, niewola ludów z drugiej strony. Tej haniebnej polityce winien być położony kres.

Odtąd winna ją zastąpić polityka dobrowolnego i uczciwego związku Narodów Rosji. W okresie imperializmu po rewolucji lutowej, gdy władza przeszła do rąk burżuazji kadeckiej, niczym nie osłoniętą politykę szczucia zastąpiła polityką tchórzliwej nieufności do narodów Rosji, przyczepiania się i prowokacji, zasłoniętej oświadczeniami o „wolności” i „równości” narodów. Wyniki takiej polityki są znane: spotęgowanie walki narodowościowej i wzajemna nieufność.

Tej niegodnej polityce kłamstwa i nieufności, przyczepek i prowokacji winien być położony kres. Odtąd winna ją zastąpić polityka otwarta i uczciwa, prowadząca do wzajemnego zaufania narodów Rosji.

Tylko takie zaufanie może wytworzyć uczciwy i trwały związek Narodów Rosji.

Tylko w rezultacie takiego związku mogą robotnicy i włościanie narodów Rosji spoić się w jedną siłę rewolucyjną zdolną do odparcia wszelkich zamachów ze strony imperialistyczno-zaborczej burżuazji.

Wychodząc z tych założeń, I Zjazd Rad w lipcu br. proklamował prawo narodów Rosji do swobodnego samookreślenia.

II Zjazd Rad w październiku br. potwierdził to niezaprzeczalne prawo bardziej stanowczo i wyraźnie.

Spełniając wolę tych zjazdów, Rada Komisarzy Ludowych postanowiła oprzeć swą działalność w sprawach narodowości Rosji na następujących zasadach:

1) Równość i udzielność narodów Rosji.

2) Prawo narodów Rosji ido swobodnego samookreślenia aż do oddzielenia się i utworzenia samodzielnego państwa.

3) Zniesienie wszystkich i wszelkich narodowościowych i narodowościowo-wyznaniowych przywilejów i ograniczeń.

4) Swobodny rozwój mniejszości narodowościowych i grup etnograficznych zamieszkujących Rosję.

Wypływające stąd konkretne dekrety będą opracowane natychmiast po zorganizowaniu komisji do spraw narodowości.

W imieniu Republiki Rosyjskiej

Prezes Rady Komisarzy Ludowych

Komisarz Ludowy do spraw narodowości

 

Wiadomości Komisariatu 15 XII 1917 nr 1 s. 2

Archiwum Ruchu Robotniczego, t. V, Warszawa 1977, s. 303-304

Ten wpis opublikowano w kategoriach: Narodowy komunizm i nacjonalbolszewizm, ŹRÓDŁA z tagami: . Dodaj do zakładek ten link.

Komentowanie wyłączono.