Program RPPS (1943)

18 punktów programowych Robotniczej Partii Polskich Socjalistów

1. Państwo robotniczo-chłopskie

Niepodległa Polska Rzeczpospolita Robotniczo-chłopska winna objąć wszystkie ziemie zamieszkałe w większości przez polaków. Pomni własnej niewoli, potępiamy wszelką zaborczą politykę zmierzającą do panowania nad słabym sąsiadami. Nie uznajemy również ustępstw mogących ograniczać niepodległość państwa polskiego.

2. Obywatele

Wszyscy obywatele maja równe prawa. Nie ma różnic z tytułu płci, urodzenia, przynależności narodowej lub wyznaniowej, majątkowej lub stanowiska. Droga wybicia się stoi otworem dla wszystkich poprzez zasługi i użyteczności dla społeczeństwa.

Państwo gwarantuje każdemu obywatelowi pełnię wolności i swobód obywatelskich na platformie bezklasowego społeczeństwa demokratycznego.

W ramach państwa ludowego mniejszości narodowe będą korzystać z poszanowania swej odrębności kulturowej. Natomiast żaden Niemiec i żaden członek innej mniejszości narodowej, który popełniał zbrodnie antypolskie, nie może zostać w Polsce.

Jedną z najbardziej zaszczytnych zasług ruchu socjalistycznego jest wczłowieczanie kobiety. W państwie socjalistycznym kobieta zajmuje należne jej miejsce.

3. Demokracja społeczna

Demokracja burżuazyjna ograniczała się zazwyczaj do demokracji politycznej (wszyscy obywatele są równi wobec prawa), a pomijała zupełnie demokrację gospodarczą i społeczną. Dlatego też dawała pozory równości praw dla wszystkich i była prawem dla wyzysku mas pracujących. Demokracja w państwie ludowym dzięki zniesieniu przywilejów klasowych da wszystkim obywatelom jednakowy stan życiowy i pozwoli im wpływać na bieg życia państwowego.

Każdy obywatel ma prawo i obowiązek brania czynnego udziału w życiu politycznym i społecznym. Na podstawie powszechnego prawa wyborczego zwoływane jest przedstawicielstwo narodowe, które jest najważniejszym ciałem ustawodawczym i kontrolnym. Obok sejmu wola ludu wyrażona w samorządzie terytorialnym, w komitetach fabrycznych i wiejskich spółdzielniach, organach zawodowych i kulturalnych współdecyduje o stanowisku rządu. Skutkiem tego administracja przestaje być oderwaną od społeczeństwa biurokracją, znęcającą się nad obywatelem, a jej organem wykonawcze – jak np.: policja – nie będą miały charakteru antyludowego jak za czasów sanacji, tym mniej nie będzie zakałą i pasożytem, jak za czasów okupacji.

Kontrola ludu na wszystkich szczeblach.

Republika ludowa będzie bezwzględnie tępiła wszystkie plany faszystowskie i ich zwolenników.

4. Prawo i obowiązek pracy

Naczelnym zadaniem państwa jest: dać pracę i chleb każdemu obywatelowi. Obywatelem jest ten, kto wnosi wkład pracy swoich rąk, lub swego umysłu. Człowiek ciągnący zyski z cudzej pracy nie może być obywatelem. Nie będą korzystać z praw obywatelskich dorobkiewicze wojenni, którzy się wzbogacili z krzywdą dla narodu polskiego, majątki ich ulegną konfiskacie.

Pod rządami robotniczo-chłopskimi praca i człowiek pracujący – jako jedyna siła wytwórcza – będzie szczególną otoczony opieką. Wielokrotne żądania robotników – 6-godzinny dzień pracy; ustawodawstwo ochronne – będą urzeczywistnione.

Maszyna uzyska wreszcie swą należyta rolę w społeczeństwie. Przestanie być środkiem wyciskającym siły z robotnika, a zostanie stosowana jedynie dla ulżenia robotnikowi i skrócenia jego czasu pracy, jak również dla potanienia wyrobów.

W Polsce której trzeba odrobić olbrzymie spustoszenia i zaniedbania gospodarki kapitalistycznej i wojennej, nie może być ani jednego bezrobotnego, w kraju rolniczym i obfitującym we wszystkie płody rolne nie może być ani jednego głodnego. Przy należytej gospodarce robotnik polski nie będzie potrzebował tułać się po emigracji.

5. Ubezpieczenia społeczne

Utrzymanie sił człowieka pracy musi być najważniejszą troska państwa ludowego. Zdrowie obywateli jest najcenniejszym skarbem narodu. Każdy obywatel ma prawo do bezpłatnej opieki lekarskiej. Opieka nad matką i dzieckiem, nad młodzieżą, godne utrzymanie dla wszystkich starych i niezdolnych do pracy w mieście i na wsi – w pierwszym rzędzie dla inwalidów wojennych – jest obowiązkiem państwa.

W Polsce ludowej nie może być żebrzących.

6. Zniesienie ustroju kapitalistycznego

Pierwszym czynem rewolucyjnym Polski socjalistycznej będzie zniesienie ustroju kapitalistycznego, a co za tym idzie – kapitalistycznego wyzysku. Środki produkcji przechodzą na własność społeczeństwa. Fabrykami kierować będą komitety fabryczne i powołani przez nie fachowcy według ogólnego planu produkcyjnego.

Robotnik otrzyma pełną wartość swojego produktu pracy po odtrąceniu kosztów.

7. Reforma rolna

Ziemia należy się chłopom, którzy ją uprawiają. Rząd robotniczo-chłopski przeprowadzi natychmiast podział ziemi obszarniczej bez wykupu.

Rząd będzie pomagał w organizowaniu chłopskich spółdzielni wytwórczych, które pozwolą na zastosowanie nowoczesnych maszyn.

8. Uprzemysłowienie

Celem podniesienia poziomu życiowego obywateli i znaczenia gospodarczego Polski w świecie rząd robotniczo-chłopski przystąpi nareszcie do uprzemysłowienia kraju i do wielkich robót publicznych, wykorzystując rodzime złoża surowców i wielki potencjał polskich rąk roboczych. Tylko przez uprzemysłowienie może być zwalczone bezrobocie w mieście i na wsi. Odbudowa zniszczenia wojennego, budownictwo mieszkań, rozbudowa dróg i komunikacji, melioracja gruntów i elektryfikacja wsi i miast – do naczelne zadanie ludowej gospodarki.

9. Planowość produkcji i wymiana

Planowanie produkcji narodowej i wymiana dóbr musi się odbywać według hierarchii potrzeb ogólnopaństwowego planu gospodarczego. Handle zagraniczny może być tylko monopolem państwa. Potępiamy sanacyjna gospodarkę wymiany, która polegała na wywożeniu za granicę za bezcen artykułów pierwszej potrzeby, kosztem niedojadania mas polskich, a sprowadzaniem w zamian przedmiotów luksusowych na użytek burżuazji.

10. Spółdzielczość

Pasożytujące pośrednictwo łańcuchowe handlu zmniejsza dochód wytwórcy a zwiększa wydatek spożywczy. Drobne rzemiosło zostało przez kapitał finansowy i fabrykację maszynową zepchnięte do nędznej wegetacji chałupniczej. Lichwa mieszkaniowa uniemożliwia najszerszym masą korzystanie ze zdrowego pomieszczenia . Przez potężną rozbudowę spółdzielczości oczyszczonej z wojennego wykoślawienia państwo robotnicze zagwarantuje uzdrowienie stosunków aprowizacyjnych, stworzenie racjonalnych warsztatów pracy rzemieślniczej, da robotnikom dostęp do zdrowych mieszkań. Większe obiekty, jak domy towarowe przewozowe, kompleksy domów czynszowych – np.: bezpańskich i podlegających konfiskacie – mogą przejść jako zakłady użyteczności publicznej pod zarząd miejski, lub będą przejęte przez spółdzielnie.

11. Finanse

Odrzucamy energicznie system walutowy oparty o zmowę kliki zagranicznych magnatów finansowych, a stoimy na stanowisku ustanowienia waluty krajowej opartej na bogactwie narodowym, tj. rodzimych surowcach, żywności, sile roboczej i środkach wytwórczych. Dlatego w Polsce złoto nie może być miernikiem waluty.

Banki zostają upaństwowione.

Dochody z uspołecznionych przedsiębiorstw dają państwu możliwość pokrycia wydatków budżetowych. System podatkowy oparty na opodatkowaniu artykułów pierwszej potrzeby zostaje natychmiast zniesiony jako antyludowy.

12. Prawodawstwo ludowe

Państwo przeprowadzi gruntowną reformę prawodawstwa i procedury sądowej, które wyrodziły się w instrument ucisku mas ludowych. Prawo będzie stało na straży interesów ludu. Nowe prawo zerwie z nienormalną zasadą, na podstawie której do więzienia trafiał prawie wyłącznie biedny człowiek. Żaden obywatel nie może być skazany bez uprzedniej rozprawy sądowej i możliwości obrony.

13. Wychowanie i kultura

Powszechne i bezpłatne, świeckie nauczanie jest jednym z naczelnych obowiązków państwa robotniczo-chłopskiego. Każde chętne dziecko musi mieć możliwość zdobycia wyższego wykształcenia na koszt państwa. Program i duch burżuazyjnych uczelni będą zastąpione przez wychowanie w duchu społecznym i zastosowanie do potrzeb życia codziennego. Młodzi robotnicy zdobędą swoje wykształcenie fachowe w państwowych szkołach rzemieślniczych, a nie przez wyzysk młodocianych w terminie u majstra.

Ważnym zadaniem państwa robotniczo-chłopskiego będzie zwalczanie analfabetyzmu społeczno-politycznego, napotykanego wśród dorosłych.

Kultura przestanie być przywilejem klas posiadających, a zostanie uprzystępniona szerokim masom drogą popularyzacji.

Na miejscu zgnilizny moralnej świata burżuazyjnego obowiązywać będą zdrowe zasady moralne ludu.

Kościół przestanie być państwem w państwie, a wierzenia religijne staną się sprawą prywatną poszczególnego obywatela.

14. Inteligencja

Inteligencja pracująca, pozytywnie biorąca udział w budownictwie państwa ludowego, musi otrzymać należne jej miejsce w państwie, z tytułu jej wiedzy fachowej i użyteczności społecznej.

15. Prasa i radio

Prasa i radio w państwie robotniczo-chłopskim mają za zadanie informowanie i uświadamianie społeczeństwa. Poza tym są trybuną, z której poszczególne organizacje wypowiadają swoje myśli.

Środki masowego przekazu nie mogą stać się na usługach wrogów ludu. „Nie ma wolności dla wroga ludu”.

16. Wojsko

Dopóki istnieją możliwości wojen PAL musi być ramieniem zbrojnym całego narodu. Trzonem armii będzie terytorialne wojsko milicyjne, obok niego muszą istnieć sprawne, dobrze zaopatrzone formacje kadrowe lotnictwa i broni pancernej. Te kadry techniczne zostaną na wypadek wojny zapełnione robotnikami fachowcami.

Dotychczasowa struktura wojskowa, sprzyjająca wylęganiu się zamachowców stanu i dyktatorów wojskowych, umożliwiająca zastosowanie armii jako narzędzia ucisku mas ludowych – zostanie przekształcona w duchu interesów ogółu obywateli.

17. Partia

W partii socjalistycznej gromadzi się rewolucyjny element obywateli najbardziej uświadomionych i gotowych do pracy ideowej na rzecz społeczeństwa. Sensem istnienia partii jest wprowadzenie w czyn powyższych zasad programowych. W państwie robotniczo-chłopskim partia stoi na straży tego programu i dopilnuje ścisłego jego wypełnienia. Partia będzie decydowała o każdorazowym przedłużeniu linii politycznej, opierając się na dążeniach mas, zrzeszonych w organizacjach zawodowych, gospodarczych, społecznych i kulturowych.

18. Solidarność międzynarodowa

Dla usunięcia wojen proletariat całego świata musi przełamać ustrój kapitalistyczny rodzące zbrodnie wojny i zrealizować czynną solidarność narodów.

Polskie państwo robotniczo-chłopskie dążyć będzie do najściślejszej współpracy politycznej, gospodarczej i kulturowej z innymi państwami socjalistycznymi, również i demokratycznymi na platformie wzajemnej współzależności przy ścisłym wzajemnym poszanowaniu niepodległości – w myśl naszego hasła bojowego: „Proletariusze wszystkich krajów, łączcie się!”

[za: https://polskapartiasocjalistycznawroclaw.wordpress.com/historia-pps/deklaracja-programowa-pps/przed-rokiem-1948/program-rpps-1943/]

Ten wpis opublikowano w kategoriach: Niepodległościowy socjalizm, ŹRÓDŁA z tagami: . Dodaj do zakładek ten link.

Komentowanie wyłączono.