Manolo Gonzales o anarchizmie, federalizmie i nacjonalizmie

Polemika weterana katalońskiego anarchizmu M. Gonzalesa z trockistą M. Angerem (fragmenty).

(…) Kiedy Max Anger wspomina z pogardą o nacjonalizmie musi myśleć o oficerach cesarskiej armii niemieckiej w pikelhaubach, brytyjskich generałach lub też może o arystokratycznych francuskich oficerach pełnych arogancji, antysemityzmu i syfilisu. Może myśli także o amerykańskich robotnikach  z AFL-CIO atakujących protesty przeciwko wojnie w Wietnamie z okrzykiem „Ameryka – kochaj ją albo opuść” . Właśnie to z braku lepszego słowa nazywane jest szowinizmem. Militaryzm jest podstawowym składnikiem  dla tego rodzaju patologii. Może słyszałeś już wcześniej, że patriotyzm jest ostatecznością dla łajdaków.

Rozszerzając koncepcję Angera dochodzimy do wniosku, że powinien być on przeciwko niezależności Amerykanów, przeciwko ruchowi narodowowyzwoleńczemu dążącemu do stworzenia przez nich państwa. Musiałby on oklaskiwać egzekucje irlandzkich nacjonalistów dokonane przez Anglików po Powstaniu Wielkanocnym w 1916 roku. Indie powinny być nadal pod władzą Anglii, a Afryka powinna być zdominowana przez Francuzów, Belgów, Anglików i innych Europejczyków – oczywiście powinien też nienawidzić wojen o niepodległość Ameryki Łacińskiej w XIX w. Wietnamska wojna o wyzwolenie spod panowania Francji i USA była według niego naruszeniem zasad internacjonalizmu. Anger musi być całkowicie przeciwny Palestyńczykom walczącym o ojczyznę. Im więcej o tym myślę tym więcej nacjonalistycznych ruchów przychodzi mi na myśl, włączając w to Basków walczących o Euskadię. Max nie powinien nigdy znaleźć się w pobliżu nacjonalistów z Puerto Rico lub też z Samoa czy Hawajów. Apartheid w Południowej Afryce  musi więc zostać poparty, bo w przeciwnym razie ten ohydny Afrykański Kongres Narodowy może przyjąć władze. Zastanawiam się co Anger myśli o Malcolmie X i czarnych nacjonalistach z USA? Lepiej zatrzymam się w tym miejscu.

W celu stworzenia socjalizmu, wolnościowego komunizmu, anarchizmu czy jakiejś innej utopii, musimy mieć terytorium, ludzi o wspólnym języku, jakimś stopniu tożsamości i wspólnej historycznej spuściźnie.

Niejasny termin „internacjonalizm”, którego marksiści wykorzystywali przez wiele lat, stał się sztandarem międzynarodowych koncernów do grabieży naturalnych bogactw Trzeciego Świata. Nie stań się sojusznikiem wielonarodowych korporacji przez potępianie narodowych aspiracji uciskanych ludów na całym świecie.

Dlaczego kataloński nacjonalizm jest tak odrażający dla Maxa Angera? Ponieważ był on popierany przez anarchistów, ponieważ jest sprzeczny z ideologicznym dogmatem marksistowskim, lub też może być z powodu ledwo uchwytnego odcienia rasizmu?

(…)

Choć moje dzieciństwo przypadło na okres wojny domowej, emigracji i śmierci wielu członków mojej rodziny, byłem szczęśliwy widząc projekt nowego społeczeństwa. Nie myląc się – kataloński nacjonalizm, federalizm, anarchizm był jednym z najwspanialszych momentów naszego  stulecia. Tak jak to było w 1871 r. za czasów Komuny Paryskiej.

Manolo Gonzales, The world has changed, „Anarchy. A Journal of Desire Armed” , No. 40 (Spring-Summer 1994

[za: Inny Świat nr 10]

Ten wpis opublikowano w kategoriach: Narodowy anarchizm i syndykalizm, ŹRÓDŁA z tagami: . Dodaj do zakładek ten link.

Komentowanie wyłączono.